logo bloedsuiker
    Uitgave 4 - 2014, jaargang 29
Veertig jaar diabetes vieren
Veertig jaar, da’s niet niks……. Je woont op jezelf, samen of bent getrouwd. Je carrière  is redelijk uitgestippeld en je hebt misschien één of meerdere kinderen gekregen. Zo ook ik ….

Dit jaar ‘vier’ ik veertig jaar diabetes…. en da’s ook niet niks………
Net als velen onder u begon ik veertig jaar geleden met een glazen spuit die één keer per week uitgekookt diende te worden. Hiervoor gebruikte ik een steelpan, waarin op de bodem een washandje gedrapeerd lag. En ik herinner mij GROTE naalden die in een speciaal daarvoor ontworpen houder, gevuld met alcohol, bewaard werden.
Eens in de drie maanden de tocht naar het laboratorium van het ziekenhuis om nuchter bloed te prikken -ik had steevast een mars in mijn zak en nuttigde die direct na het bloedprikken-….  zelfcontrole was toen nog niet aan de orde. Wat een verandering met nu!

Tegen de tijd dat ik bijna tien jaar diabetes had begon het verlangen naar een baby de kop op te steken. Aangezien ik destijds in Duitsland woonde en ettelijke ‘vruchteloze’ maanden achter de rug had,  kwam ik uiteindelijk bij een  diabetescentrum terecht  met een zeer begane en begaafde professor die mij met een onacceptabel hoog Hba1c sterk afraadde om überhaupt zwanger te worden. Hij zette me direct op de pomp. Destijds kwamen de eerste pompen op de markt en ik was met mijn zwangerschapswens een uitstekende kandidaat.
Inmiddels is mijn gezonde, stralende dochter alweer dertig jaar!

De pompen van begin jaren tachtig leken in geen enkel opzicht op de pompen van nu, behalve dat ze beiden voor insuline aanvoer zorgen. Destijds droeg ik een kastje met me mee vergelijkbaar met een Betamax videocassette. Wat een verandering ten opzichte van de huidige pompen!

Meer dan twee derde van mijn leven heb ik diabetes en ik teken graag voor nog vele jaren in goede gezondheid erbij.  De komende veertig jaar zal er ongetwijfeld weer veel veranderen en ontdekt worden. Ik wacht met spanning af. Ondertussen vier ik dat ik ondanks en vaak dankzij mijn diabetes een tevreden en blij mens ben.  
facebook google plus



joan en dochter
Joan Balder (55) heeft diabetes type 1 sinds haar 17de en draagt een insulinepomp.
Ze werkt(e) jaren in de cosmetica en houdt zich nu vooral bezig met vrijwilligerswerk en mantelzorg voor haar ouders.
Daarnaast golft ze regelmatig en reist ze graag met haar partner Fred