logo bloedsuiker
    Uitgave 2 - 2013, jaargang 28
"Welkom in de wereld van diabetes”
"Dit was de eerste reactie van mijn broer Martijn toen ik hem vertelde dat ik ook diabetes had. ‘Nu hoor jij er ook bij, maar er valt goed mee te leven', zei hij." September 2011 wordt duidelijk dat Marjolein Verschoor (29) diabetes type 1 heeft. Ze werkt op dat moment als arts-assistent in Zwitserland. Haar broer Martijn (26), bekend van het wielrennen, heeft al sinds zijn twaalfde diabetes type 1.

Op het moment dat we Marjolein spreken is ze voor zes dagen op bezoek bij haar ouders in Nederland. Voor haar Zwitserse vriend is het zijn eerste bezoek aan ons vlakke land. Hij is onder de indruk van de brede snelwegen, de weidse blikken en de verre horizon aan het strand. Vier jaar geleden besluit de studente Geneeskunde, in afwachting van haar coschappen, stage te gaan lopen op een afdeling gynaecologie/verloskunde in Zwitserland. Het blijft niet bij een stage. Op dit moment doet Marjolein haar specialisatie interne geneeskunde / huisartsgeneeskunde in Davos, Zwitserland. Marjolein: "Het grootste deel van mijn coschappen volgde ik in Nederland. Toch heb ik besloten mijn specialisatie In Zwitserland te doen. Ik wil graag huisarts worden en in hier doen huisartsen nog veel meer zelf. Röntgenfoto's maken, hartfilmpjes, bloedonderzoek en kleine chirurgische ingrepen. Die diversiteit vind ik spannend."

In Zwitserland vestigen
Het is niet alleen de diversiteit van het huisartsenvak die Marjolein doet besluiten zich in Zwitserland te vestigen. "Ik ben gek op de bergen en houd van de natuur. Ik ga vaak skiën, langlaufen en snowboarden en in de zomer mountainbiken of wandelen. Ook het werken in de ziekenhuizen en praktijken bevalt me hier extreem goed. Er wordt hier gewerkt in hechte teams."

Die persoon is ziek
September 2011 werkt Marjolein als arts-assistent bij een huisartsenpraktijk in Zwitserland. Ze doet veel vooronderzoek bij mensen naar cholesterol, hbA1c, glucose, nierfunctie et cetera. Als haar werk daar afloopt, besluit ze haar eigen bloed te onderzoeken. Marjolein: "Ik herinner me nog dat ik de volgende dag een uitslag over de fax zag komen met veel zwarte dikgedrukte ‘foute waarden'. Ik dacht nog: oh, die persoon is ziek. Pas toen zag ik dat het om mezelf ging. Ik kon het bijna niet geloven. Bij wijze van test legde ik de uitslag bij de huisarts op haar bureau. Hij keek erna en zei: ‘Die persoon heeft diabetes, om wie gaat het'."

Vaak doodmoe
De diabetes wordt bij Marjolein per toeval ontdekt. Zelf denkt ze dat het anders een paar dagen later aan het licht was gekomen. "Terugkijkend had ik toch al wat symptomen. Ik was moe, vaak doodmoe, had minder zin om te werken en van hardlopen kwam het steeds minder. Ook dronk ik heel veel. Wel een pot thee en een paar glazen water op een avond."

"Jij redt je wel"
De dag na de diagnose gaat Marjolein naar een endocrinoloog. "Hij legde me uit hoe ik moest spuiten, gaf me een glucosemeter en maakte een afspraak voor drie weken later, hij ging op vakantie. ‘Jij redt je wel', zei hij nog. De eerste dag leek dit ook te lukken maar de volgende dag werd ik erg misselijk. We dachten eerst dat het door de stress kwam, want ik zat middenin een verhuizing. De huisarts waar ik werkte gaf me iets voor de misselijkheid, maar toen dit niet mocht baten, hebben ze me naar het ziekenhuis gebracht. Ik herinner me nog dat ik op de rand van het bed zat en me ontzettend hulpeloos voelde. Koolhydraten tellen, ik had geen idee hoeveel koolhydraten er in een boterham zaten. Ik wist echt niet waar ik moest beginnen."

Mijn broer
In de eerste maanden na de diagnose heeft Marjolein veel contact met haar broer Martijn Verschoor (26) die al sinds zijn twaalfde diabetes heeft. "Het is heel handig om over allerlei praktische dingen te kunnen overleggen. Martijn reageerde eerst met ongeloof op mijn diabetes, maar toen ik hem verzekerde dat dit echt waar was, zei hij luchtig: ‘Welkom in de wereld van diabetes. Je kunt er heel goed mee leven'."

Confrontatie
"Nu ik diabetes heb, eet ik bewuster en probeer ik zo regelmatig mogelijk te leven. Op zich is dat goed te doen. Toch vind ik het soms ook een rotziekte. Elke dag ben je er wel tien tot dertig keer mee bezig en als je eens vergeet te spuiten of te controleren, word je daar op een vervelende manier mee geconfronteerd."

Veel doen en laten
Voor haar werk als huisarts heeft haar diabetes ook voordelen. "Op een bepaalde manier is het goed om zelf te ervaren wat het is om in een ziekenhuis te liggen en een chronische ziekte te hebben. Collega's zeggen weleens dat mensen beter hun best moeten doen als ze een slecht HbA1c hebben. Ik wijs ze er dan op dat iemand met diabetes heel veel moet doen en laten om een goede waarde te bereiken en dat dat niet altijd meevalt. Soms las ik een kort onderwijsmoment in voor co-assistenten/collega's en vertel wat het betekent om te leven met diabetes."

Hardlopen
Sporten speelt, net als bij haar broer Martijn, een belangrijke rol in het leven van Marjolein. "Afgelopen oktober heb ik de halve marathon van Luzern gelopen, voor het eerst van mijn leven. Daar ben ik best trots op. Door het sporten heb ik minder insuline nodig en heb ik minder last van schommelende glucosewaarden. Ik probeer drie keer per week te hardlopen. Het vergt wel discipline om dit goed af te stemmen met je diabetes. Daar heb ik niet altijd zin in. Als ik loop, loop ik en wil ik genieten. Toch moet ik mezelf wat vaker gaan dwingen om tussentijds mijn glucose te meten."

Kunstmatig hoog houden
"Ik startte altijd met een waarde van 10 mmol/l. Voor mij was dat een veilig gevoel en dan kon ik lopen zonder te controleren. Toch betekent dit dat ik drie keer per week mijn glucosewaarde kunstmatig hoog moest houden. Daarom ben ik nu aan het proberen te starten met 8 mmol/l en dan wat vaker te prikken tijdens het lopen".

Goed te leven
Nu Marjolein haar draai heeft gevonden met haar diabetes, heeft ze minder contact met haar broer Martijn. "Hij is druk met fietsen en met het mede organiseren van een ‘Diabetes Classic' van 16 juni, een fietsronde in Drenthe met als doel geld in te zamelen voor diabetesonderzoek. Ik ben druk met mijn leven en opleiding in Zwitserland. Maar als we elkaar spreken of zien, polsen we altijd ‘hoe we zitten', en hoe het gaat met het HbA1c. Ook wisselen we sporttips uit. Maar Martijn heeft gelijk: met diabetes is goed te leven."
facebook google plus



marjolein balkon
Marjolein Verschoor (29) heeft diabetes type 1. Ze doet haar specialisatie interne geneeskunde / huisartsgeneeskunde in Davos, Zwitserland.


marjolein bureau 2 vierkant
“Ik wil graag huisarts worden en hier doen huisartsen veel meer zelf. Röntgenfoto's maken, hartfilmpjes, bloedonderzoek en kleine chirurgische ingrepen. Die diversiteit vind ik spannend"


marjolein mei close up vierkant
“Ik ben gek op de bergen en houd van de natuur. Ik ga vaak skiën, langlaufen en snowboarden”


marjolein mei fiets vierkant
“Leven met diabetes is goed te doen. Toch vind ik het soms ook een rotziekte. Elke dag ben je er wel tien tot dertig keer mee bezig en als je eens vergeet te spuiten of te controleren, word je daar op een vervelende manier mee geconfronteerd.”


verschoor tiff fiets vierkant
Martijn Verschoor