logo bloedsuiker
    Uitgave 3 - 2012, jaargang 27
'Ik ben trots op ons grote gezin'

"Ook de derde zwangerschap had ik veel nare hypo's. Er moest zelfs een ambulance aan te pas komen. Mijn HbA1c daalde naar 30 (4,9) en was een beetje aan de lage kant. Ik was opnieuw erg hyper-angstig."

Dit is een fragment van Vera uit het boek ‘Zwangerschap en diabetes, ervaringsverhalen II'. Dit boek is samengesteld door Sophia Lambalk (1967). Lambalk heeft zelf diabetes type 1 sinds 1995 en is moeder van vier kinderen. "Gelukkig heb ik zelf nooit zulke ernstige hypo's gehad. Maar het verhaal van Vera heeft indruk op me gemaakt. Vera had enorme last van hypo's maar heeft ondanks dat drie kinderen gekregen."

Andere vrouwen
Lambalk heeft vier kinderen: Jaime (15), Gwyneth (13), Kyle (7) en Ray (3). Na de geboorte van haar tweede kind bracht ze het eerste boek met ervaringsverhalen uit. Ze zegt: "Er is veel informatie te vinden over zwangerschap en diabetes. Maar al deze informatie is medisch en gaat vooral over wat er mis kan gaan. Tijdens mijn zwangerschappen wilde ik graag weten hoe andere vrouwen met diabetes het hadden gedaan, hoe ze zich hadden gevoeld. Omdat ik dit nergens kon vinden, besloot ik na de komst van mijn eerste twee kinderen het boek te publiceren dat ik zelf had gemist tijdens mijn zwangerschappen."

Ervaringsverhalen
Nu, tien jaar na haar eerste boek, geeft Lambalk een tweede boek uit. "Er bleef vraag bestaan naar mijn eerste boek. Vooral omdat er de afgelopen jaren zoveel is veranderd, vond ik het tijd voor een tweede uitgave. De laatste tien jaar is het belang van een zo laag mogelijk HbA1c (zie ook kadertekst) groter geworden, zijn er nieuwe insulinesoorten op de markt gekomen en hebben enkele vrouwen ervaringen opgedaan met een continue glucosesensor tijdens de zwangerschap." Het boek ‘Zwangerschap en diabetes, ervaringsverhalen II' bevat de ervaringsverhalen van 23 vrouwen, inclusief die van de laatste twee zwangerschappen van Lambalk.

Relaxter
"De verhalen verschillen erg van elkaar, maar wat alle vrouwen gemeen hebben is een enorme discipline om een gezond kindje op de wereld te zetten. Ik zelf was bij mijn laatste twee zwangerschappen relaxter dan bij de eerste twee, terwijl er medisch gezien hogere eisen aan mij gesteld werden. Maar als het twee keer goed is gegaan, krijg je vertrouwen in je zelf. Je kunt ook beter aangeven bij je gynaecoloog wat je wel en niet wilt. Zo heb ik altijd aangegeven dat ik liever geen glucose-infuus wilde tijdens de bevalling. Dit krijg je om te voorkomen dat je een hypo krijgt. Wel brachten ze bij mijn laatste bevalling een waakinfuus aan. Ze plaatsen dan uit voorzorg een infuusnaald waarmee snel medicijnen of glucose toegediend kunnen worden, mocht dit nodig zijn. Gelukkig heb ik alle vier bevallingen de kans gehad zelf mijn glucosewaarden te controleren."

Spontane bevalling
Bij vrouwen met diabetes wordt de zwangerschap vaak ingeleid rond de 38ste week. Dit wordt gedaan om te voorkomen dat het kindje te zwaar wordt. Ook bestaat er na de 38ste week een iets verhoogde kans op een plotselinge dood van de vrucht bij vrouwen met diabetes. "Ik heb altijd gevraagd om een spontane bevalling. De eerste drie keer is dit gelukt. Jaime kwam met 37 weken en twee dagen, Gwyneth met 39 weken en zes dagen en Kyle met 38 weken en vier dagen. Bij Kyle, de derde, heb ik wel een handtekening moeten zetten onder een brief waarin ik verklaarde af te zien van het gynaecologisch advies. Helaas liep het bij de vierde, Ray, anders. Ik kreeg tot de 39ste week de kans om spontaan te bevallen, maar niets wees er op dat mijn buikbewoner van plan was om te komen. Ik moest dus worden ingeleid. Gelukkig is dit ook goed gegaan, maar het maakt het bevallen veel zwaarder. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat alles beter gaat bij een spontane bevalling. De vrouw en het kindje zijn er klaar voor. De borstvoeding komt dan ook beter op gang."

Bewonderingswaardig
"Vrouwen met diabetes zijn erg gemotiveerd om borstvoeding te geven, ook omdat uit verschillende onderzoeken naar voren is gekomen dat dit bescherming zou bieden tegen het krijgen van diabetes. Daarom besteed ik hier extra aandacht aan in mijn boek. Bij mij verliep het vier keer voorspoedig, maar er staan ook verhalen in van vrouwen die moesten kolven of erg veel hypo's hadden door de borstvoeding. Heel bewonderingswaardig wat ze er allemaal voor over hebben om borstvoeding te geven".

Blij en trots
"Een kindje krijgen is het mooiste wat er is. Mijn man en ik hadden vroeger nooit gedacht dat we er vier zouden krijgen, maar het is zo gelopen. Nu zijn we erg blij met ons grote gezin. Mijn diabetes speelt bij ons eigenlijk geen rol. Ik regel alles zelf en mijn kinderen en man zijn er nauwelijks mee bezig. Gelukkig maar."

Het boek ‘Zwangerschap en diabetes, ervaringsverhalen II' is te bestellen op www.diabetesenzo.nl,  €25,-, inclusief verzendkosten.
facebook google plus



BLO01120411 123 01
Sophia Lambalk: “Tijdens mijn zwangerschappen wilde ik graag weten hoe andere vrouwen met diabetes het hadden gedaan, hoe ze zich hadden gevoeld”


BLO01120411 151
Sophia met haar twee jongste kinderen: Kyle en Ray


BLO01120411 237
“De verhalen in mijn boek verschillen erg van elkaar, maar wat alle vrouwen gemeen hebben is een enorme discipline om een gezond kindje op de wereld te zetten”


Goede voorbereiding van belang
Vrouwen met diabetes hebben een verhoogde kans om een kindje met een afwijking te krijgen. Ook hebben ze vaker complicaties tijdens de zwangerschap. Vrouwen met diabetes die goed voorbereid aan hun zwangerschap beginnen, hebben minder kans op een baby met een afwijking en ook minder vaak complicaties tijdens de zwangerschap of rondom de bevalling. Borstvoeding heeft slechts een beperkte invloed op de kans dat het kind ooit diabetes krijgt. Vrouwen die om een bepaalde reden geen borstvoeding kunnen geven, hoeven zich hier geen zorgen over te maken.
Bij een HbA1c van 53 mmol/mol (7,0%) krijgt een vrouw groen licht om zwanger te worden.
Een HbA1c < 43 mmol/mol (6,1%) geldt als het meest optimaal. Het HbA1c is een meting in het bloed die zicht geeft op de glucosewaarden van de voorgaande acht tot twaalf weken.