logo bloedsuiker
    Uitgave 9 - 2011, jaargang 26
Elke dag is een strijd
Na mijn eerste menstruatie werd ik voor het eerst depressief. Het was een lichte depressie die ook vanzelf weer verdween. De eerst volgende keer dat ik met een depressie werd geconfronteerd, was na de geboorte van mijn eerste zoon, nu achttien jaar geleden. Een tweede volgde na de geboorte van mijn tweede zoon. In de jaren daarna probeerde ik voor de buitenwereld verborgen te houden hoe ik me werkelijk voelde. Ik stond ’s ochtends en ’s middags lachend op het schoolplein, maar in de tussentijd lag ik in bed omdat ik me moe en ellendig voelde. In die tijd werd ik gediagnosticeerd met een traag werkende schildklier, waar ik sindsdien voor behandeld word. Naarmate de kinderen ouder werden, werd het moeilijker mijn stemmingen te verbergen. Zeven jaar geleden kwam ik bij een psychiater terecht en deze constateerde een bipolaire stoornis. Ik heb periodes waarin ik erg depressief ben en nergens toekom en periodes waarin ik stabiel ben. In die tijd ben ik ook gescheiden van de vader van mijn kinderen en kort daarna bleek ik diabetes type 2 te hebben.

Negatieve spiraal
Van al mijn aandoeningen, zijn de depressies het ergst. Deze zijn niet te beschrijven. Ik ben dan erg somber, verwaarloos mezelf en krijg eetstoornissen. Dit is natuurlijk weer funest voor mijn diabetes. Ik raak dan helemaal ontregeld en kom in een negatieve spiraal terecht. Ook in mijn betere periodes heb ik last van sombere stemmingen, veroorzaakt door mijn diabetes.

Structuur en houvast
Ondanks alles ben ik altijd drie dagen in de week blijven werken als verpleegkundige in een verpleeghuis. Dit kost me enorm veel moeite, maar geeft me ook structuur en houvast. Hetzelfde geldt voor mijn kinderen. Ik heb ze altijd op de eerste plaats gezet en ik weet niet hoe het met me zou zijn gegaan als ik niet voor ze zou moeten zorgen. Gelukkig heb ik vrij snel na mijn scheiding, mijn huidige partner ontmoet. Hij is mijn rots in de branding en steunt me enorm. Tegenwoordig verberg ik mijn gevoelens niet meer. Ik ben een open boek en geef duidelijk aan hoe ik me voel, zowel thuis als op mijn werk. Dit maakt het voor iedereen makkelijker en geeft mij ook steun.

Mindfulness
Het laatste halfjaar ben ik redelijk stabiel. Waarschijnlijk komt dit door een combinatie van factoren. Voor mijn wisselende stemmingen rondom mijn menstruatiecyclus, gebruik ik een spiraaltje dat hormonen afgeeft. Ook de huidige medicatie voor mijn depressie lijkt goed aan te slaan. Daarnaast heb ik een cursus mindfulness gevolgd en dat heeft zeker geholpen. Je leert hoe je je kunt ontspannen en hoe je kunt leven in het hier en nu. Gedachtes en gevoelens mogen er zijn, je weet dat ze ook weer gaan. Dat geeft rust.

Moeite
Hoewel alles nu beter gaat, kan ik nog steeds nauwelijks genieten van dingen. Het is belangrijk dat ik vasthoud aan de dagelijkse structuur. Doe ik dit niet dan weet ik zeker dat ik in bed kom te liggen. Maar elke dag is een strijd zolang alle gewone dingen als werken, verjaardagen van de kinderen of vrienden uitnodigen, me zoveel moeite blijven kosten. Ik hoop echt dat mijn dagelijkse praktijk ooit beter wordt.

Margreet (42)
Om privacyredenen is de naam in dit artikel gefingeerd
facebook google plus



dagelijkse praktijk strijd
Heeft u ook een ervaring die u met ons wilt delen? Mail het naar redactie@bloedsuiker.nl