logo bloedsuiker
    Uitgave 8 - 2011, jaargang 26
Eetmythes
Het is en blijft verwarrend, voedsel. Een tijd geleden waren garnalen gezond. Toen juist weer niet. Sommige dieetgoeroes beweren dat je energiek en superslank wordt van het weglaten van koolhydraten, terwijl anderen juist zeggen dat dit ongezond is.
 
Een aantal jaren geleden was het nog hartstikke gezond om garnalen en eieren te eten, daarna bevatten ze plots teveel cholesterol. Er zou eten zijn met negatieve calorieën, waardoor je tijdens het eten ervan meer zou verbranden dan dat je zou consumeren.

Ongefilterde koffie, zoals die uit koffieautomaten zou een negatieve invloed hebben op het cholesterol, terwijl filterkoffie (ook pads) dan weer niet ongezond zou zijn. Het zou je gaan duizelen. Om nog maar te zwijgen van de Ehec crisis. Wekenlang durfden we met zijn allen geen komkommer aan te kijken, laat staan hem op te eten. Ikzelf werd er behoorlijk paranoïde van. Ik kan me bijvoorbeeld herinneren dat ik destijds ergens ging lunchen. De serveerster zette een heerlijk broodje voor mijn neus, met daarnaast een garnering van wat alfalfa en een plakje komkommer. Mijn broodje lag gedeeltelijk over de garnering heen. Komkommer! Nee! Het deel van het broodje dat op de garnering lag at ik niet op. Ik dúrfde gewoonweg niet. Wat als het een wisse dood zou betekenen? De alfalfa at ik wél op, die lag een stukje verderop op het bord. Nú weten we dat de Ehec besmettingshaard helemaal geen komkommer was, maar… kiemgroenten zoals alfalfa. Mijn gedrag van toen is exemplarisch voor hoe hysterisch we kunnen doen over voedsel en hoe snel eetmythes of “eetfeiten” zichzelf kunnen achterhalen.
 
Desalniettemin heb ik wel mijn eigen eetmythes. Voor mezelf heb ik gemerkt dat er bepaalde voedingsmiddelen zijn waar ik het “het best op doe” in het leven. Zo word ik van het eten van witbrood na een paar maanden moe en het lijkt mijn weerstand te verminderen. Bovendien krijg ik dan hoofdpijn, vermoeide ogen en zelfs spierpijn. Zuurdesembrood daarentegen is als benzine in mijn tank. Ook het vaak drinken van melkproducten werkt niet goed voor mij, mijn buik kan er niet goed tegen. Daarom houd ik het vooral bij sojamelk. Kaas eet ik wel, maar meestal geitenkaas. Als ik me een tijdlang niet aan mijn “voedingsleer” houd, merk ik dat echt. Dan voel ik me een schim van mijn energieke zelf. Zou dit een self fulfilling prophecy zijn? Zou ik me dan minder goed voelen omdat ik het verwácht? Lang heb ik daarover nagedacht. Artsen hebben aangegeven dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat ik me beter voel bij een dergelijk dieet. En toch… tóch…  heb ik het gevoel dat het goed voor me is. Zo, en nu ga ik mijn befaamde sapshake maken. Men neme een doosje bevroren aardbeien, een lepel honing, een blender en een glas water. Blenden maar en een gezond sapje is het resultaat. Tenzij bevroren aardbeien of honing nu natuurlijk weer not done zijn… of water, je weet tenslotte maar nooit…

Maaike Helmer-de Boer (32) is freelance journalist voor diverse week- en maandbladen zoals Viva, Cosmopolitan en Aktueel. In Bloedsuiker vertelt ze over haar diabetes
facebook google plus



maaike