logo bloedsuiker
    Uitgave 2 - 2011, jaargang 26
Metamorfose door maagomleiding
Johan van Oers (37) getrouwd en twee kinderen, schenkt een kop koffie in, terwijl zijn oudere broer vanaf een foto op een beeldscherm toekijkt. Duidelijk familie van elkaar, maar dan zwaarder. Even later blijkt het Johan zelf te zijn, ongeveer een jaar geleden.

Vanwege overgewicht, slechte cholesterolwaarden, verschillende ontstekingen én diabetes onderging Johan ruim een jaar geleden een gastric bypass operatie in het Atrium Medisch Centrum in Heerlen. Zijn fysieke en psychische gesteldheid ondergingen hierdoor een metamorfose. Johan werkt als leerkracht in groep 8 van het basisonderwijs. Toen hij na zijn operatie zijn klas wilde ontmoeten, stelde een collega hem eerst als Johans broer voor om een shock vanwege de te grote verandering te voorkomen. Alle kinderen geloofden dat, op één jongen na. ‘Die zag na lang onderzoekend kijken dat ik het was’, vertelt Johan. ‘Uiteindelijk zei ik dat ik een maagomleiding had gehad en flink was afgevallen.’ Een jaar geleden woog Johan 144 kilo, tegen 89 kilo nu. Dik zijn zit niet in zijn familie, Johan is gewoon altijd zwaar geweest.

Alvleesklierontsteking
Zeven jaar geleden had de leerkracht van de ene op de andere dag heftige buikpijn. ‘Eerst zag ik het aan’, vertelt Johan, ‘maar mijn vrouw begreep dat er iets niet goed was. Ze nam me eerst mee naar de huisartsenpost, waar aan galstenen werd gedacht. Ik kreeg zware pijnstillers die goed werkten, maar steeds heel kort.’ De pijn bleef aanhouden. Reden om toch naar de EHBO te gaan, waar een acute alvleesklierontsteking werd geconstateerd. De arts zei bovendien dat Johans diabetes niet goed was gereguleerd. ‘Ik zei: “Maar ik héb helemaal geen diabetes!” Toch kwam door de alvleesklierontsteking diabetes aan het licht. Ik had een glucosewaarde van boven de 30.’

Zware tijd
Op de EHBO bleek Johan ook lever- en nierstoornissen te hebben. Omdat hij nauwelijks nog adem kreeg, werd hij overgeplaatst naar het Academisch Ziekenhuis in Maastricht. Daar lag de leerkracht ongeveer negen weken aan de beademing in een comateuze toestand. Hij kon nauwelijks bewegen. Hij hoorde en zag alles, maar kon er niet op reageren. Negen weken die zowel voor hem als voor zijn vrouw en naaste familie een zware wissel trokken. ‘Het is verschrikkelijk als je alles meekrijgt, maar niets kunt zeggen. Later heb ik sommige gesprekken letterlijk na kunnen vertellen, terwijl iedereen dacht dat ik niets hoorde. Voor mijn vrouw en onze ouders was het heel zwaar, omdat zij al die tijd iedere dag op en neer reden van Valkenswaard naar Maastricht. Vaak zelfs twee keer op een dag.’

Leren voelen
Johan herstelde en leerde op de verpleegafdeling hoe hij zijn waardes moest meten en insuline moest toedienen. Hij had wel eens van hypo’s (te lage glucosewaarden) gehoord en was er doodsbang voor. Hij zorgde dat hij altijd goed was ingesteld, maar de internist meende dat Johan moest ondervinden wat een hypo was. ‘Ik moest leren voelen, zodat ik er op kon anticiperen. Ik moest eens niet eten en dan ondergaan wat er gebeurt.’ Johan sloeg een maaltijd over en kreeg tintelende vingers. Hij begon te beven en te zweten. Een naar gevoel dat verdween door wat druivensuiker te eten, waardoor zijn glucosewaarde weer steeg.

‘Dik zijn hoort bij mij’
In het gesprek met de internist kwam ook Johans gewicht ter sprake. Hij had niet alleen diabetes en een te hoog cholesterol, hij was te zwaar. De arts gaf Johan de kans om in één keer veel af te vallen door een maagomleiding. ‘Ik hoefde er niet over na te denken’, vertelt Johan. ‘Ik wilde het niet. Dik zijn hoorde bij mij. Maagomleiding, dat deden mensen die alleen maar hun uiterlijk willen verfraaien.’ De internist drong aan en gaf het doorslaggevende argument. ‘Als ik mijn kinderen wilde zien opgroeien, had ik geen andere optie.’

De operatie
Voordat de operatie zou plaatsvinden moest Johan eerst een traject doorlopen. Een traject met tests aangaande zijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid. Dat duurde anderhalf jaar, een tijd waarin hij leefde als God in Frankrijk. ‘Ik at en dronk wat ik wilde. Dat doen veel mensen die een dergelijke operatie zullen ondergaan, ook al is dat zeker niet de bedoeling. Ik had het gevoel “nu kan het nog”.’ Vlak voor de operatie volgde hij een crashdieet met maximaal 400 calorieën per dag. Hij viel 9 kilo af, in het ziekenhuis nog eens 7. In december 2009 onderging hij de maagoperatie. Dit kon niet met een kijkoperatie zoals tegenwoordig meestal gebeurt. Johan was ook de eerste patiënt bij wie de twaalfvingerige darm gebruikt werd als omleiding. ‘Doorgaans wordt bij een maagomleiding een omleiding met de dunne darm gebruikt, maar een deel van mijn dunne darm was al gebruikt voor mijn alvleesklieroperatie.’ De operatie duurde vijfeneenhalf uur. De ochtend erna voelde Johan zich ondanks een litteken van 45 centimeter meteen al goed. ‘Alleen had ik na één hap brood al een voldaan gevoel, terwijl ik normaal gesproken vier boterhammen verorberde. Maar ik moest dooreten. Na de vierde hap werd ik misselijk. Misselijk word ik tegenwoordig nog steeds als ik te snel eet of als ik mijn voedsel niet goed kauw.’

Onherkenbaar
Toen Johan weer in staat was om zijn werk op te pakken, was hij 34 kilo kwijt. Hij woog niet meer 144 kilo, maar 110. Overal kwam hij mensen tegen die hem niet herkenden. Niet alleen zijn leerlingen, maar ook collega’s, mensen uit de buurt en kennissen die hem voorbij liepen. ‘Zelfs op mijn fotoclub kwam er iemand op mij af die zich opnieuw aan mij voorstelde! Erger was het dat mijn eigen kinderen mij niet herkenden. Vooral mijn dochter die wat ouder was en het allemaal heel bewust meemaakte,  heeft aan mij moeten wennen.’

Geen diabetes?
Tegenwoordig staat Johan weer regelmatig voor de klas. Hij heeft een stabiel gewicht en een normaal leefpatroon. Ook met zijn diabetes gaat het goed. Al vanaf de ochtend voor de operatie. Voorheen mat Johan zeven keer per dag zijn waardes en diende hij vier keer per dag insuline toe.. Nu dient hij al een jaar geen insuline meer toe. ‘Formeel ben ik natuurlijk niet van mijn diabetes af’, aldus de 37 jarige. ‘Ik moet er op bedacht zijn dat de aandoening terug kan keren. Zeker als ik ouder word.’

Verantwoord opbouwen
Zijn nieuwe leefpatroon zorgde ervoor dat Johan ging sporten. Een half jaar geleden downloadde hij een trainingsprogramma van internet en begon met lopen. ‘Ik wilde het hardlopen verantwoord opbouwen. Ik werkte eerst aan mijn conditie door een half uurtje per week te rennen. Later heb ik ongeveer dertig weken lang twee keer per week onder begeleiding getraind.’ Johan stelde zich als doel om zes kilometer tijdens de Cityrun in Eindhoven te lopen. Toen dat lukte werd hij met het hardloopvirus besmet. Hij sloot zich aan bij de plaatselijke loopgroep. Kilometers maken is voor Johan geen probleem meer, hij wil vooral harder gaan lopen. ‘Iedere keer als ik de finish haal, krijg ik een enorme kick. Ik train nu voor de halve marathon en ooit zal ik de hele lopen. Wie weet, ook die in New York.’

Meer zelfvertrouwen
Ook psychisch is Johan veranderd: ‘Toen ik nog dik was, had ik het idee dat ik gezond leefde. Ik rookte niet en dronk nauwelijks alcohol, maar ik had natuurlijk een plank voor mijn hoofd. Er waren altijd mensen die naar me keken, me veroordeelden of medelijden met me hadden. Dat maakte dat ik enigszins teruggetrokken leefde. Ook op school deed ik nauwelijks mijn mond open. Nu heb ik veel meer zelfvertrouwen gekregen. Tijdens vergaderingen zeg ik het bijvoorbeeld veel eerder als ik het ergens niet mee eens ben.’

Veel processen tegelijk
Het succesverhaal van Johan heeft echter ook een keerzijde. ‘Het waren veel processen tegelijk die ik heb ondergaan. Eerst viel ik erg af en kreeg ik een ander uiterlijk waardoor mensen mij niet meer herkenden. Bovendien was ik min of meer van mijn diabetes af en van mijn slechte cholesterol. Dat is positief, maar ook veel om in één keer mee te maken. Toch zeg ik tegen iedereen die de kans heeft om een dergelijke operatie te ondergaan: grijp hem!’
facebook google plus



persoonlijk binnenwerk
Ruim een jaar terug woog Johan 144 kilo. Nu is hij aan het trainen voor een halve marathon


persoonlijk johan van oers
Aanvankelijk voelde Johan niets voor een maagomleiding, maar zijn internist stelde hem voor de keuze: ‘Als ik mijn kinderen wilde zien opgroeien, had ik geen andere optie’


voorna38kilo1


voorna38kilo2


voorna38kilo4


voorna38kilo5


voorna38kilo6