logo bloedsuiker
    Uitgave 1 - 2011, jaargang 26
Gesuikerd randje
Werken met een gesuikerd randje

Als journalist ben ik regelmatig op pad voor mijn werk. Voor reportages bijvoorbeeld.
Heerlijk vind ik dat: een andere wereld ontdekken. Zo ben ik bijvoorbeeld eens een dagje mee gaan lopen met de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming en keek ik achter de schermen op een school waar hulphonden worden getraind. Een van mijn favoriete collega’s om mee op te trekken tijdens zo’n reportage is Hans Thé. Hij is niet alleen een ontzettend goede fotograaf, maar heeft ook nog eens het talent om op exact de juiste momenten van ‘mijn verhaal’ een beeld te schieten. Ik zit nooit met een prachtige anekdote die geen corresponderend beeld heeft: Hans ziet simpelweg dezelfde ‘verhalen’ als ik, en dat is ideaal werken.

Maar… nóg een reden dat Hans en ik het goed kunnen vinden is het feit dat we ook op een andere manier collega’s zijn. Hans is namelijk net als ik diabeet. Type 2, in zijn geval. Dit resulteert in gesprekken als de volgende:

Maaike: ‘Maarre… ik heb ‘het ergste diabetes’. Volgens alle mensen die er geen verstand van hebben.’
Hans: ‘Ja, maar mijn type diabetes komt vaker voor. Dus ik ‘ben met meer’.’
Maaike: ‘Ik ben liever een beetje apart dan dat ik met de grote massa meeloop. Ha! Nou jij weer.’
(Stilte)
Maaike: ‘Hé. Lunch vergeten en ik zit laag. Kunnen we even een tankstation aandoen?’
Hans: ‘Ja, tuurlijk. Ik wil ook even eten.’
Maaike: ‘Ha, fijn.’
(Stilte)
Maaike (hap van broodje neemt): ‘Wat nou als we gewoon gratis eten zouden krijgen bij hypo’s. Dat we een soort pas hadden die we alleen zouden moeten laten zien. Relaxed. Had ik nu niet hoeven afrekenen. Moet eigenlijk onder de zorgverzekering vallen, vind je niet?’
Hans: ‘Ja, dat zou tof zijn.’

Da’s heel fijn, lekker even wat diabetes ins en outs delen terwijl je onderweg bent naar een klus. En iemand die dan ook gewoon wéét waar je het over hebt, die uit eigen ervaring kan meepraten. Soms fantaseren we een eind weg over mogelijke oplossingen voor de “kwestie diabetes”. Wat ook heel fijn is, is dat Hans zonder te praten vaak heel fijn om een eventuele hypo van mij heen werkt tijdens een reportage. Nou heb ik die niet heel vaak tijdens repo’s, maar als Hans mij met suikerklontjes in de weer ziet, hoef ik niets te zeggen en trekt hij gewoon even de aandacht zodat ik snel mijn bloedsuiker kan opvijzelen. Al mijn collega’s zijn me even lief. Fotografen, stylisten, medejournalisten, eindredacteuren. Maar een dag werken met Hans heeft altijd net dat beetje extra. Een gesuikerd randje.

Werk van Hans Thé vind je op zijn site: www.hansthe.nl
facebook google plus



maaike