logo bloedsuiker
    Uitgave 11 - 2010, jaargang 25
Zwangerschap. Ga ervoor!
In 2007 begon het te kriebelen. Ik was 26 en wilde graag kinderen. Ik heb sinds mijn zesde diabetes type 1. Ik had geen idee wat de voorwaarden waren om zwanger te mogen worden, dus we maakten een afspraak met de diabetes- verpleegkundige. Dit was een verhelderend gesprek. Mijn gemiddelde bloedglucose (het HbA1c) moest onder de 7% (53 mmol/mol*) zijn. Mooi, ik wist wat me te doen stond.

Ik ging direct aan de slag. Op tijd eten, regelmatig leven en geen borrelhapjes meer op het terras. Mijn bloedsuikers moesten optimaal zijn. Ik wist dat het tijdelijk was en had het er voor over. Een maand later was mijn gemiddelde bloedsuiker 6.5% (48 mmol/mol) en kreeg ik groen licht. Tegen alle verwachtingen in was ik anderhalve week later zwanger. We konden ons geluk niet op.

Toen begon het harde werk. Tien keer per dag prikte ik mijn bloedglucose en mijn dagschema was streng. De eerste drie maanden heb ik veel honger gehad en veel last van hypo’s. Ik voelde ze niet meer aankomen. Regelmatig stond er een boterham met hagelslag voor mijn neus die ik verplicht moest eten van mijn vriend. Later begreep ik waarom.

Het ziekenhuis werd mijn tweede huis. Mijn kindje werd goed in de gaten gehouden. Ik zag het als een luxe, al die extra echo's en hartfilmpjes. Ze groeide goed en was gelukkig niet te groot. Dat was mijn grootste angst, dat het overduidelijk een kindje zou zijn van een moeder met diabetes.

Pas later in mijn zwangerschap hoorde ik dat ze bij vrouwen met diabetes altijd de bevalling rond de 38 weken inleiden. Dit om te voorkomen dat het kindje toch een extra vet laagje gaat aanmaken. Ik vond het allang best, ik was zo nieuwsgierig. Met 38 weken en 3 dagen ben ik bevallen. Superblij waren en zijn we met onze gezonde dochter die zeker niet te dik was.

Vijf minuten na de geboorte werd mijn dochter door de kinderarts bij me weggehaald. Mijn vriend ging mee en ik bleef achter. Dit vond ik heel moeilijk. Pas na drie uur kon ik haar vasthouden en goed bekijken. Ik begreep dat ze goed nagekeken moest worden maar had graag gezien dat ik daar wat meer bij betrokken zou worden. We zijn drie dagen in het ziekenhuis gebleven omdat mijn dochter met de vacuumpomp geboren was en niet goed at. Hierdoor bleven haar glucosewaarden laag. Toen ze eenmaal goed ging eten konden we naar huis.

Eenmaal thuis en een beetje aan de nieuwe situatie gewend, realiseerde ik me pas hoe heftig ik het allemaal heb gevonden. Je komt in een medische wereld terecht waar ze het alleen maar hebben over onderzoeken en wat er allemaal mis kan gaan. Afsluitend werd er gezegd, “maar je moet wel genieten”, tja...., hoe doe je dat dan?

Ik heb mijn best gedaan om te genieten en ben ook trots op hoe ik het gedaan heb. Het is belangrijk dat je bij je eigen gevoel blijft. Dus alle vrouwen met diabetes die een kinderwens hebben: ga er voor. Het is negen maanden hard werken maar het is het dubbel en dwars waard.

Kim van Boven

*mmol/mol is de nieuwe waarde voor HbA1c, zie ook www.nieuwediabeteswaarde.nl


Hypo’s na de bevalling

‘Baby’s van moeders die insuline gebruiken worden na de bevalling nauwgezet gescreend. In de baarmoeder van een moeder met diabetes krijgt het kindje extra glucose aangevoerd via de placenta. Na de bevalling valt deze extra glucosetoevoer weg en dit kan leiden tot hypoglykemieën bij de baby. Waarom de dochter van Kim zo snel en lang is weggehaald na de bevalling is niet helemaal duidelijk’, aldus een woordvoerder van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie & Gynaecologie.
facebook google plus



kim van boven
Kim samen met dochter Kenya afgelopen zomervakantie
Foto: Herbschleb & Slebos


De dagelijkse praktijk
Dit is een bijdrage aan de rubriek
‘De dagelijkse praktijk’.
Heeft u ook een ervaring die u met ons wilt delen?
Mail deze naar redactie@bloedsuiker.nl