logo bloedsuiker
    Uitgave 09 - 2009, jaargang 24
Hobbels

Een keer in de zoveel tijd heb ik hobbels. Hobbels in de weg van mijn anders zo goed ingestelde suikers. De bijbehorende stemmingswisselingen zijn daarbij eigenlijk het grootste nadeel. Tenminste, het nadeel is vooral groot voor mijn vriend, hij lijdt eronder.

Als ik een paar uur achter elkaar hoog zit, zijn er twee mogelijkheden. Of ik word erg langzaam, of juist bijzonder snel van geest. In de praktijk leidt dit ertoe dat ik in het eerste geval als een uitgewrongen vaatdoek over de bank gedrapeerd hang. En wee degene die me daar vanaf probeert te krijgen. Lig ik in de weg, jammer dan. Zoek maar een andere plek. Ik ben op dit moment zielig en melaats.

Maar word ik door mijn hoge suiker juist druk, berg je dan maar. Dat is namelijk nog veel erger dan apathie. Dan ga ik midden in de nacht op standje "hyperactief", praat ik Lief de oren van de kop en kom ik met allemaal wilde ideeën op de proppen. Liefst als de rest van de wereld in diepe slaap is verzonken. Dan stuiter ik door het bed: "Zullen we anders een wereldreis gaan maken? Wat als we van onze woonkamer nu eens een indoor sauna maken, waarom beginnen we eigenlijk geen asiel voor knaagdieren?" De volgende dag komt vriend dan met wallen onder de ogen op zijn werk. Ik zie het zijn baas al vragen: "Had je vriendin weer een hoge suiker?"

Je zou zeggen dat ik op zo'n moment ook dingen onderneem, maar dat is nu juist niet zo. Nee, ik praat, ik ren als een kip zonder kop door het huis, maar eindelijk eens die afwas doen, mijn administratie bijwerken of mijn berg vieze kleren wassen, ho maar.

Dan laag zitten. Dat is een verhaal apart. Zit ik laag, dan word ik, hoe zal ik het zeggen... recalcitrant. Nee, dat is wat zwak uitgedrukt, noem het maar: totaal niet voor rede vatbaar. Een vriendelijk en normaal gesprek tussen mij en Lief loopt dan binnen de kortste keren gruwelijk uit de klauwen: "Wil je thee? Nee? Waarom kijk je me niet aan als je zegt dat je geen thee wilt? Je houdt niet meer van me, hè? Is dat het? Is er een ander? En ze is zeker blond, en veel mooier dan ik. Nou, je kan me wat, ik ga bij je weg! Ik ga nú mijn koffers pakken. Jij vuile huichelaar..." (dit voorbeeld is natuurlijk niet helemaal realistisch. Mijn vriend drinkt geen thee).

Wat wel duidelijk is na bovenstaand relaas, is dat ik floreer bij een goede instelling. Dan ben ik namelijk een uiterst gelijkmatige, vriendelijke, innemende persoon. Ja, echt.
Ik denk dat ik dus maar het beste kan concluderen dat men mij goed ingesteld moet houden. Anders lever ik een groot probleem op voor het mentale welzijn van Lief.

Maaike de Boer (30) is journaliste en columniste voor het tijdschrift Yes

Het boek Suiker Werken, dat Maaike samen met Izaira Kersten maakte, is niet voor niets opgedragen: "aan alle partners"

facebook google plus



BS MAAIKE
Maaike de Boer (30) is journaliste en columniste voor het tijdschrift Yes