logo bloedsuiker
    Uitgave 03 - 2006, jaargang 21
'Alsof ik telkens een slecht rapportcijfer kreeg'

'Ik ging op kamers wonen en vond het studentenleven geweldig. Toen realiseerde ik me dat ik goed voor mezelf moest zorgen omdat ik op mezelf was aangewezen. Ik weet eigenlijk sinds die tijd pas echt wat diabetes precies inhoudt', aldus Wietske Wits.


Wietske Wits: ‘Met een pomp ben je flexibeler en dat past beter bij mijn karakter’ Wietske Wits (28) is inmiddels maatschappelijk werkster op de kinderafdeling en binnen het kinderdiabetesteam van Ziekenhuis Gooi-Noord in Blaricum. Ze kan zich nog herinneren dat ze vier weken in het ziekenhuis verbleef nadat bij haar diabetes type 1 werd ontdekt. Ze was toen vijf jaar. Wietske: 'De situatie toen was niet te vergelijken met hoe het nu gaat. Mijn ouders mochten niet blijven slapen. Dat was voor mijn moeder en mij erg moeilijk. Mijn ouders moesten leren spuiten op een sinaasappel. Alles was heel strak geregeld en de eerste tijd werd het eten gewogen. Het is ook wel begrijpelijk want er waren nog geen bloedglucosemeters. Elke twee weken liet ik in het ziekenhuis mijn bloedprikken en daar werd mijn insuline op afgesteld.
In de begintijd hebben mijn ouders mij gespoten. Dat ging niet goed want het was een constante strijd. Toen ik op een gegeven moment bij mijn oma ging logeren, ben ik voor het eerst zelf gaan spuiten. Verder hebben mijn ouders tijdens mijn basisschooltijd alles geregeld. Ik wist dat ik diabetes had, maar mijn ouders regelden het.'



Puberteit
De puberteit heeft Wietske ervaren als haar moeilijkste tijd met diabetes. Ze vertelt: 'Mijn glucosewaarden waren vaak niet goed in die tijd. Ik voelde me daarom dikwijls niet lekker, maar daar raak je aan gewend omdat je niet weet hoe het is om je anders te voelen. Ik heb wel altijd trouw viermaal daags gespoten. Dat deed ik overigens gewoon in het bijzijn van anderen en ook in de klas. Mijn medeklasgenoten reageerden daar vrij normaal op. Leraren hadden er soms meer moeite mee.
Verder hield ik me niet bezig met mijn diabetes. Ik stopte het weg. Ik ging gewoon met mijn vriendinnen naar McDonald's of Jamin, maar ging dan niet extra spuiten. Ik vond het belangrijker om bij de groep te horen. Door me te spiegelen aan vrienden en vriendinnen die geen diabetes hadden, kon ik ook makkelijker doen alsof ik het zelf niet had. Mijn vriendinnen daarentegen hadden vaak wel door als het niet goed met me ging en waren dan bezorgd. Iets wat me nogal tegenstond in die tijd, was bloedglucose meten. Het was alsof ik telkens een slecht
rapportcijfer kreeg waarop ik actie moest ondernemen. Als puber wil je daar gewoon niet mee bezig zijn. Ik was geen prater en wilde het er gewoon niet over hebben. Gelukkig hebben mijn ouders me de ruimte gegeven om toen zo te zijn. Dat was moeilijk voor ze, maar ik waardeer ze er wel om. Ik was doorgaans toch een positief ingesteld en vrolijk kind en ze vertrouwden erop dat het goed zou komen. Hierin werden ze ook bevestigd door mijn kinderarts.'



Inkeer
Na het behalen van haar VWO-diploma is Wietske een jaar naar Nieuw-Zeeland geweest waar ze vrijwilligerswerk heeft gedaan. Daarna is ze maatschappelijk werk aan de Hogeschool Utrecht gaan studeren. Wietske: 'Ik ging op kamers wonen en vond het studentenleven geweldig. Toen kwam ik als het ware tot inkeer en realiseerde me dat ik goed voor mezelf moest zorgen want ik was als student op mezelf aangewezen. Ik weet eigenlijk sinds die tijd pas echt wat diabetes precies inhoudt. Wat dat betreft is de educatie nu gelukkig een stuk verbeterd. Op aanraden van mijn internist ben ik in die tijd ultrakortwerkende insuline gaan spuiten. Dat had al vrij snel een goede uitwerking op mijn glucosewaarden. Dit wilden mijn internist en ik zo houden en daarom ben ik na een tijdje overgestapt op een insulinepomp. Ook dit was een goede zet. Achteraf gezien had ik dat wel enkele jaren eerder kunnen doen. Met een pomp ben je toch flexibeler en dat past beter bij mijn karakter. Ik hoef me nu ook niet meer schuldig te voelen als ik bijvoorbeeld veel gegeten hebt, want ik kan er direct op inspringen.'


Ervaringsdeskundige
Tijdens haar studie deed Wietske al veel vrijwilligerswerk voor de Diabetesvereniging Nederland. Ze begeleidde gezinsweekenden. Na haar afstuderen ging ze werken als maatschappelijk werkster binnen het kinderdiabetesteam van Ziekenhuis Gooi-Noord in Blaricum. Wietske: 'In mijn werk probeer ik de kinderen en dan voornamelijk tieners te helpen bij het op een prettige manier inpassen van diabetes in hun leven. Regelmatig lopen ze hierin vast en dan gaan we samen op zoek naar een oplossing. Omdat ik zelf diabetes heb, ben ik ervaringsdeskundige. Dit maakt me makkelijker benaderbaar voor ouders en kinderen. Ze komen snel naar me toe met allerlei vragen en bellen me ook regelmatig op. Door mijn eigen ervaringen begrijp ik goed wat er in de kinderen omgaat en het geeft me net even wat meer passie voor mijn werk.'


Young Voices
Op 19 mei van dit jaar werd door Novo Nordisk het Nederlandse panel van Young Voices aan de pers gepresenteerd. Dit panel, bestaande uit acht Nederlandse jongeren met diabetes type 1 en 2, is opgericht om leeftijdsgenoten, vrienden, familie, politici, artsen e.d. op een positieve manier te informeren over diabetes. Wietske is coördinator van dit panel en vertegenwoordigt ook Young Voices Nederland in het internationale Young Voices panel. Ze vertelt: 'Met Young Voices willen we een positief gezicht van diabetes laten zien. Dat het ook met diabetes heel goed mogelijk is om een leuk leven te hebben en je doelen te bereiken. Dat neemt niet weg dat het af en toe ook heel moeilijk kan zijn, maar door te knokken kom je er wel! In de media komen meestal de negatieve verhalen naar voren. Dit is voor veel jongeren met diabetes niet leuk. Ook is het nodig om mensen meer te informeren over wat diabetes nu eigenlijk inhoudt. Hier is nog veel onwetendheid over. Het onderscheid tussen type 1 en type 2 kennen de meeste mensen bijvoorbeeld niet. Het is de bedoeling dat we op symposia, evenementen en scholen ons verhaal gaan doen. Ook waren we op 2 september op de Stranddag aanwezig. Daarnaast is er natuurlijk de Young Voices website met veel informatie, nieuws, de agenda en profielschetsen van de panelleden. Er zijn ook plannen voor een chatroom.'


Washington
Van 6 tot 9 juni jl. vond de eerste bijeenkomst van het internationale Young Voices panel in Washington plaats. Wietske was daarbij aanwezig voor Nederland. Het was een enorme ervaring. Ze vertelt: 'In het panel zitten jongeren uit de hele wereld, uit China, Rusland, de VS, Brazilië, Afrikaanse landen en natuurlijk Europa. Iedereen deed zijn verhaal en ik schrok wel toen zij vertelden hoe het is om diabetes te hebben op het platteland van Brazilië of Rusland. Daar zijn de afstanden een probleem en zijn ze qua educatie en behandelingen nog lang niet zo ver als we hier zijn. Als internationaal panel van Young Voices streven we er naar om diabetes op de agenda van de Verenigde Naties te krijgen. Diabetes wordt namelijk een wereldwijd probleem, niet alleen in de westerse landen. Landen als China en India bijvoorbeeld hebben een enorme stijging van het aantal mensen met diabetes type 2. Dit vereist een grote aanpak.' De toename in deze landen komt o.a door de opkomst van de westerse manier van eten. Ook de één-kind-politiek in China speelt een rol. Om de explosieve bevolkingsgroei tegen te gaan, mogen vrouwen daar maar één kind krijgen. Dit ene kind krijgt veel aandacht en eet vaak te veel.


Kamperen
Naast haar drukke leventje heeft Wietske gelukkig ook nog tijd om te genieten van haar hobby's. Samen met haar vriend Simon, met wie ze al geruime tijd samenwoont, bezoekt ze regelmatig het theater of concerten. Het Oerol Festival op Terschelling is elk jaar vaste prik. Daarnaast houdt ze van koken, lezen en kamperen. Wietske: 'We pakken onze tent in de auto en vertrekken naar Frankrijk. Daar hebben we het altijd naar ons zin.' En haar toekomstplannen? 'Eerlijk gezegd heb ik daar nog niet veel over nagedacht. Het lijkt me leuk om ooit moeder te worden. En verder wat mijn werk betreft, denk ik dat ik hier aardig op mijn plaats ben.'


www.unitefordiabetes.org
Young Voices is een panel bestaande uit jongeren met diabetes type 1 en 2, die leeftijdsgenoten met én zonder diabetes, vrienden, familie, docenten, politici, artsen, zorgverzekeraars en andere betrokkenen gaan vertellen over hun leven met diabetes. Op www.youngvoicestv.nl lees je meer over het panel. Daarnaast zetten de jongeren zich ook in, samen met de International Diabetes Federation, om diabetes hoog op de agenda te krijgen van de Verenigde Naties. Meer over deze campagne lees je op www.unitefordiabetes.org




facebook google plus